AKTUALNOŚCI !!!

piątek, 29 sierpnia 2014

Jak łączyć Ołówek i Białą Kredkę

Takie coś na Czarno i Biało :) 

Witam wszystkich serdecznie ! Zwłaszcza nowych subskrybentów bloga tych oficjalnych jak i nieoficjalnych. Cieszę się niezmiernie, że moja audiencja się powiększa ! To daje mi siły aby tworzyć nowe i ciekawe rzeczy ;)
Na dzisiaj przygotowałam bardzo sympatyczny temat związany z łączeniem ołówka i białej kredki. Otrzymywałam różne pytania dotyczące trudności z uzyskiwaniem czystej bieli jak i problemów związanych z estetyką pracy. Sprawa jest bardzo prosta. 

Wykonujemy sobie szkic ołówkiem i zaczynamy od wypełniania najjaśniejszych partii obrazu białą kredką. W tym momencie biała kredka odpowiada za światło w naszej pracy. 
Uważać należy w miejscach graniczących z ołówkiem. Starajcie się je omijać i nie dotykać tych linii kredką. W przeciwnym razie biel rozmaże się  z ołówkiem i rozniesiemy na pracę takie szare paskudztwo. 
Jeżeli naniesiemy sobie ołówek w jakiekolwiek miejsce na rysunku, zanim nałożymy biel należy ten ołówek wymazać. Inaczej biel nie będzie czysta i zwyczajnie zmiesza się z szarością zostawiając nieczysty kolor.  
Ostatecznym etapem pracy jest pokrycie jej ciemnym grafitem. Podczas gdy biała kredka odpowiadała za światło, ołówek odpowiada za cień. Choć dobór grafitów to sprawa indywidualna, dobrze jest użyć dwóch miękkości : czegoś lżejszego np. 2B do twarzy czy ogólnego zarysu cieni, oraz 8B lub miększy do nadania im głębi jak również miejscom tonącym w mroku.
Ten etap pracy jest o tyle przyjemniejszy i łatwiejszy, że możemy spokojnie rysować ołówkiem po bieli. Oczywiście zapełniając pracę grafitem staramy się omijać te główne białe partie. Jednak czasem wskazane jest aby wykonać delikatne przejścia od czerni do bieli. Przez to zmuszeni jesteśmy odrobinę pokreślić ołówkiem po białych płaszczyznach. Nie jest to mankamentem. Raczej wręcz wskazane. 

UWAGA!!!

Biel można nałożyć na całą pracę i dopiero potem uzupełniać ją ołówkiem. Jednak można także uzupełniać całość partiami, po kawałku. Najpierw biel, potem ołówek i przechodzić do kolejnego fragmentu. Wedle uznania. 

Technika łączenia ołówka z kredką lub łączenia czerni i bieli w ogóle jest bardzo ciekawa pod wieloma względami. Przede wszystkim nadaje pracy tajemniczy charakter, mistyczny ale i świetnie działa mocnymi kontrastami, które dodają rysunkowi stylu i oryginalności.
Ponad to stanowi świetne wprowadzenie i ćwiczenie przygotowujące do rysowania białą kredką na czarnym papierze. 


W sumie temat krótki ale mam nadzieję, że się przyda. Na dzisiaj oczywiście to już wszystko ale wkrótce znowu się odezwę z kolejnym tematem. Tymczasem życzę wszystkim ogromnej inspiracji i weny twórczej - idę debatować nad pracami konkursowymi...






poniedziałek, 25 sierpnia 2014

KONKURS - zakończenie I etapu

Kochani ! Informuję, że zamykam etap konkursu dotyczący przesyłania własnej twórczości. 24 sierpnia już niestety minął. Szybciutko nam zleciało, teraz tylko czekać na rozwiązanie, które już 7 września ... Wszystkie przesłane prace bardzo mi się podobają, każda ma coś w sobie. Będę mieć ciężki orzech do zgryzienia....:)


niedziela, 24 sierpnia 2014

Spotkanie ze wspaniałą artystką Ilojleen

Czyli artystyczne spotkania ;) 

Sobota 23 sierpnia. Mój dzień zaczął się bardzo wcześnie. Obudziłam się już o 5.00 rano choć budzik miałam ustawiony na 7.00. Pierwsze co usłyszałam to deszcz za oknem i byłam o krok od załamania. Taki dzień a tu leje ! Już powoli zaczęłam snuć plan działania odnośnie parasolki, kurtki przeciwdeszczowej czy płaszczyka z kapturkiem ale  na szczęście moje plany wystraszyły pogodę i wkrótce przywitało mnie słońce. 
Kolejnym krokiem było śniadanie, mycie, torba, buty i w trasę! Bus do Krakowa startował o 9.00 a sama podróż minęła spokojnie i przyjemnie choć nie mogłam się doczekać chwili kiedy dojadę na miejsce. Tam czekało mnie  miłe spotkanie ze wspaniałą artystką Dominiką, znaną również jako Ilojleen. Od dłuższego czasu planowałyśmy to spotkanie ale pech chciał, że ciągle coś stawało nam na przeszkodzie. Tym razem  spotkanie doszło do skutku z czego obie byłyśmy uradowane. 
Początkowo spacerowałyśmy sobie wokół rynku a potem cupnęłyśmy w kawiarence, w której to przesiedziałyśmy i przegadałyśmy pół dnia. Nie obeszło się także bez wymiany prezentów. Ja otrzymałam "Wszystkiego Najlepszego" a Dominika "Wesołych Świąt" :P






Potem zrobiłyśmy spory spacer do punktu widokowego i na pierożki. A pod pomnikiem Mickiewicza kilka pamiątkowych zdjęć dla potomności :P Dzień mijał nam w przemiłej atmosferze. Sporo humoru i wspólnych tematów tym bardziej, że czas i pogoda sprzyjała. Żałuję, że nie mogłam zostać dłużej ale już się zapowiedziałam, że następnym razem będę siedzieć do północy, ot co ! :P.


Oczywiście w planach mamy następne spotkanie i już nie mogę się doczekać ;) 
Kochani ! Dziś ostatni dzień przesyłania prac konkursowych ! Pozdrawiam serdecznie !



wtorek, 19 sierpnia 2014

Ołówek automatyczny - KUBUŚ

Czyli zmierzamy się z automatycznym gigantem ;)

Już od jakiegoś czasu postanowiłam wrócić do starych postów. Raczej nie z sentymentu ale by je nieco odświeżyć, udoskonalić zdjęcia i zrównać poziomem z tym co robię teraz. Jakby na to nie patrzeć, kiedy zaczynałam pisać tego bloga nie miałam do końca wizji jak to będzie wszystko wyglądać i czy w ogóle ktoś będzie do niego zaglądać. Teraz mam świadomość, że jest Was sporo i jestem wam bardzo za to wdzięczna, bo gdyby nie wy to nic tutaj nie miałoby swojego kształtu. Swoją drogą witam serdecznie nowych bywalców  ;) 
Tak więc będąc w fazie skrupulatnego segregowania tematów i porządkowania starych, postanowiłam przygotować na dzisiaj post o bardzo przydatnym przedmiocie, który zapewne przez większość z Was jest znany. I tak oto poznajemy się dzisiaj z ołówkiem automatycznym typu Kubuś.

Charakterystyka


Dlaczego nazywa się Kubuś nie mam zielonego pojęcia - równie dobrze można byłoby go zwać Januszek. :P Ale nie w nas jest ta moc - niestety. Kubuś to bardzo przydatne urządzenie, które działa na zasadzie zwykłego ołówka automatycznego. Jednak podczas gdy tradycyjny ołówek automatyczny przyjmuje wkłady o malutkiej średnicy ( 0,5 , 0,7 itp.) Kubuś akceptuje giganty do 5,6 mm średnicy.
Z pewnością przydaje się przy technikach typu węgiel, ołówek, sepia/sangwina i innych które są w postaci okrągłych sztyftów. Można także wsadzić sztabkę pod warunkiem że będzie się mieścić. Jeżeli nie, to lepiej nie wciskać nic na siłę.  Szkoda materiału i Kubusia.




W zasadzie można zakupić sobie Kubusia z plastiku albo z metalu. Oczywiście cena waha się w zależności od wyboru tworzywa - i tak na przykład :
  • Kubuś z plastikową rączką kosztuje ok. 10,00 zł
  • Kubuś z metalową rączką ok 30,00

Nie jestem w stanie powiedzieć który jest lepszy. W moim wyposażeniu jest czerwoniutki, plastikowy z Koh- I- Noora. Mam go już wiele lat i działa bez zarzutu. Zresztą kiedyś nie było takiego wyboru w produktach jak teraz.  Czy zamieniłabym go na metalowy ? Dopóki działa na pewno nie. I choć ten metalowy wygląda bardzo estetycznie i elegancko to warto się zastanowić czy do takiej brudnej roboty na prawdę jest on nam potrzebny. Może kiedyś sobie kupię ....ale na pewno jeszcze nie teraz. 

Zalety:

Przede wszystkim :
  • wygodnie się trzyma
  • dzięki niemu nie brudzimy rąk i palców
  • można wygodnie pracować nawet z małymi fragmentami sztyftów 

Wady : 

  • Ograniczenie do 5,6 mm średnicy
  • czasem ciężko dopasować grafity w sztabkach
  • Pastele suche lub tłuste przeważnie się nie mieszczą ( zbyt duża średnica )
Ogólnie rzecz biorąc bardzo przydatna rzecz. Umożliwia nam estetyczną i w miarę czystą pracę nad rysunkiem. Jeżeli chodzi o pomoc przy grafitach w sztyfcie jest jak najbardziej pomocny :)
I to na tyle na dzisiaj. Życzę wszystkim miłego tygodnia i byle do soboty....



wtorek, 12 sierpnia 2014

Biała Kredka Akwarelowa

Mały dodatek do kredkowych przedsięwzięć...i nie tylko...;)

Dzisiaj będzie taki mały temacik techniczny. Wielokrotnie mnie pytaliście o kredki, nie tylko te kompletowe ale i te które można nabyć na sztuki a konkretnie mam tu na myśli pytania kierowane pod kątem białej kredki. Jakiej używać, aby być zadowolonym z efektów. Przede wszystkim dzisiejszy post poświęcę tylko jednemu gatunkowi białej kredki a mianowicie akwarelowej, która od dłuższego czasu gości u mnie na półce. 

Charakterystyka kredki akwarelowej

Dlaczego akwarelowa ? Przede wszystkim dlatego, że śmiało można ją kupić na sztuki i dlatego, że ma bardzo miękki grafit, który zostawia mocne ślady. Łatwo się zciera, dzięki czemu kolor bieli zostaje bardziej widoczny na papierze a co najważniejsze może ona współpracować z kredkami akwarelowymi ( co raczej jest oczywiste ) ale także ze zwykłymi kredkami bez żadnego problemu. Zresztą białej kredki nie musimy używać tylko i wyłącznie z kredkami - możemy ją łączyć także z innymi technikami na różny sposób. Już jakiś czas temu omawiałam choćby łączenie białej kredki z węglem ;) LINK .
Przede wszystkim jest to rodzaj kredki, z którą można pracować na sucho jak i na mokro. Ja najczęściej używam jej na sucho ze względu na jej miękkość i czysty odcień ale....
UWAGA!!!
Nie zawsze taka zakupiona kredka akwarelowa będzie idealnie biała. Nie raz nadziałam się już na taki przybrudzony okaz. I wiem, że wielu z Was miało ten sam problem, ponieważ nie raz otrzymywałam pytania w tej kwestii : " a czemu moja kredka nie jest idealnie biała tylko szarawa". Zresztą wykonałam dwa zdjęcia, na którym poniżej jest odpowiedź na pytania, czyli idealnie biała kredka a powyżej biała kredka, z lekko szarawym lub błękitnawym odcieniem grafitu. Jeśli dokładnie się przyjrzycie - dostrzeżecie różnice.  



Pomimo tego iż wzięłam ją z półki z białą kredką to jednak są znaczne różnice nie tylko w kolorze grafitu ale i podczas pracy. Doszłam do wniosku, że są to zwyczajnie jakieś nieudane egzemplarze.
Taka przybrudzona kredka działa jak normalna kredka akwarelowa. Technicznie nic się z nią nie dzieje, ale niestety odcień bieli nie jest taki jaki powinien być. Tak więc uczulam wszystkich kupujących. Kiedy dostajecie taką kredkę do łapki dokładnie przyjrzyjcie się na odcień grafitu. To może być niuans ale w pracy jest to dosyć problematyczne i denerwuje, tym bardziej, że efekty otrzymujemy nie takie jakie byśmy chcieli. Dobrze jest wziąć dwie różne białe kredki i porównać ze sobą jeśli tylko coś wam nie będzie pasowało. Chociaż cena nie jest wysoka ponieważ nie przekracza 3 zł to jednak szkoda kupić coś z czego nie będziemy zadowoleni i czego nie będziemy chcieli używać.
Poniżej porównałam na kartce papieru jedną i drugą białą kredkę. Na zdjęciu jest to ledwie zauważalne, ale jeżeli spojrzymy na to w rzeczywistości zauważymy różnicę. 


Zastosowanie Białej Kredki akwarelowej

Jak już wcześniej wspomniałam zastosowanie takiej kredki jest bardzo szerokie. Ile mamy pomysłów w głowie, tyle mamy zastosowań. Możemy ją łączyć z akrylem, ze zwykłymi kredkami, z kredkami akwarelowymi, z węglem, ołówkiem, itp. a także samą pod warunkiem użycia ciemnego papieru. 

Koszty i ceny

Koszt takiej kredki nie przekracza 3 zł. 

Podsumowanie 

Ogólnie rzecz biorąc jest to bardzo miły dodatek do naszych artystycznych materiałów. Ale trzeba uważnie i ostrożnie kupować by nie nadziać się na czarną owieczkę. Bo chociaż kredka nie kosztuje fortuny to szkoda trzymać coś co nam nie odpowiada. Bo teraz to ja trzymam tą szarą kredkę i trzymam i jakoś wcale mi nie śpieszno aby jej używać....ehs... się czasem człowiek zfrajerzy.


czwartek, 7 sierpnia 2014

Jak rysować twarz z profilu - praktyka

Czyli trenujemy :)

Witam wszystkich serdecznie ! Na początek chciałabym przypomnieć o KONKURSIE ! . Jeszcze zaokrąglone dwa tygodnie do końca zgłaszania swojej kandydatury ( prac ) - zapraszam ! ;).
A przechodząc do rzeczy to mam lekkie opóźnienie z postem ale to tylko dlatego, że głowę zmąciły mi problemy i zdrowie nie bardzo mi dopisało więc trochę się wszystko poprzesuwało. Ale jestem i piszę. Na dzisiaj przygotowałam drugą część przygód z rysowaniem profilu twarzy. Ostatnio zagościła u nas teoria a teraz mamy praktykę. Poniższy sposób to zwykły schemat, który pozwoli wam wychwycić proporcje w twarzy i stworzyć własną nie tylko ze zdjęcia ale i z wyobraźni ;) 

Zaczniemy od omówienia lewego profilu. Z prawym wszystko przebiega tak samo tylko wystarczy odwrócić sobie wszystkie elementy niczym w lustrze :). 
Na początek rysujemy sobie taki wachlarzyk, albo łezkę u dołu zakończoną szpicem, który kieruje się w stronę lewego dolnego rogu kartki. Góra mocno zaokrąglona a boki wygięte w lekkim łuku. 
Podczas rysowania prawego profilu, wachlarz odwracamy tak, by szpic kierował się w stronę prawego dolnego rogu kartki. 
Następnie całość dzielimy wzdłuż na dwie połowy. To nam pomoże wytyczyć przestrzeń twarzy ( po lewej ) i resztę głowy ( po prawej ).
Lewą linię wachlarza dzielimy na trzy części. Tą górną -czwartą- sobie pominiemy bo nie ona nas interesuje. Odcinki muszą być tej samej długości. Najlepiej zacząć od dołu i odmierzoną odległość odmierzyć sobie jeszcze dwa razy.

Środkowy odcinek przedłużamy do pionowej osi. Zaznaczony odcinek stanowić będzie naszą przestrzeń dla ucha. 
Ucho nie może przekraczać górnej i dolnej granicy środkowego odcinka, choć jego kształt oraz wielkość zależne będą od budowy anatomicznej konkretnej osoby. Jak pamiętacie z teorii ucho będzie zawsze na poziomie oka i nosa. 
Teraz zajmiemy się linią profilu. Zaczynamy od czoła (czyli górnego odcinka ). Jego kształt zaznaczamy w oparciu o linię wachlarza, ale można ją modyfikować według własnych potrzeb lub podług budowy czoła konkretnej osoby. 
W dolnej jego partii, schodząc już na odcinek środkowy, rysujemy dołeczek, lekkie wgłębienie które ja nazywam nasadą nosa i zajmujemy się odcinkiem środkowym, który obejmuje cały nos. 
Linia nosa musi kończyć się wraz z końcem środkowego odcinka i musi zatrzymać się na linii wachlarza.

Teraz przechodzimy do dolnego odcinka. Zaznaczamy brodę oraz usta. Najlepiej podzielić sobie ten odcinek dodatkowo na pół. Wtedy dolna część to będzie broda a górna usta. 
Szpic wachlarza zwyczajnie zaokrąglacie w granicach jego linii lub nie, zależy od brody jaką potrzebujecie uzyskać i tego czy jest ona bardziej lub mniej wysunięta, czy jest bardziej  okrągła czy szpiczasta. Kiedy dotrzemy do środkowej części tego odcinka rysujemy dołeczek, których jest charakterystyczny i zawsze pojawia się pod dolną wargą. Wargę rysujemy nieco wysuniętą przed linię wachlarza a górną wargę bardziej wysuniętą od dolnej znacznie dalej poza linię wachlarza. Obie na zasadzie dwóch wypukłości bardziej lub mniej szpiczastych.
Szyję zaznaczamy nieco przed uchem i nieco za nim.


Następnie rysujemy poszczególne części twarzy. Zaczynamy od brwi. 
Brew zaczynamy rysować na złączeniu górnego i środkowego odcinka a następnie ciągniemy ją nad środkowym odcinkiem. Kształt i grubość brwi zależeć będzie od naszego wzorca lub po prostu naszego pomysłu. Długość brwi natomiast zawsze będzie stanowić 1/ 3 odległości od środkowej osi do granicznej linii twarzy. 
Oczy rysujemy nieco poniżej nasady nosa. Jego długość będzie krótsza od długości brwi. 
Potem rysujemy dziurkę i "policzek nosowy". Ten zawsze będzie się kończył przed okiem. 
No i ostatecznie linia ust. Kącik ust będzie przeważnie zawsze na tym samym pionie co początek oka. 
Oczywiście wszystkie linie możemy zmieniać według własnego uznania zmieniając kształt nosa, czoła, wysuwając choćby bardziej ku przodowi linię ust wraz  z brodą. Spójrzcie poniżej jak nam się zmienił charakter profilu przez jedną małą modyfikację. 

Ostatnim etapem będzie dopracowywanie detali, cieni, szczegółów  no i oczywiście wymyślanie fryzury. Jeżeli będziecie rysować profil ze zdjęcia, uważnie obserwujcie różnice pomiędzy nosem a brodą, linią czoła a brody. Co jest od czego bardziej wysunięte ku przodowi, a co cofnięte. Ale wspomóżcie się schematem dopóki nie nauczycie się rysować prawidłowo mechanicznie ;)






Na dzisiaj to tyle. Mam nadzieję, że wskazówki się przydadzą i pomogą w dostrzeganiu istotnych proporcji pomiędzy poszczególnymi elementami twarzy. Tak więc pozdrawiam wszystkich cieplutko. Rysujcie  i uważnie obserwujcie profile. ;) 


poniedziałek, 28 lipca 2014

Jak rysować twarz z profilu ? - Proporcje

Teoria na początek

Witajcie kochani ! Jak tam wam mijają wakacje ? Mam nadzieję, że wszystko u was w porządku. Pogoda na pewno sprzyja, choć osobiście nie znoszę wysokich temperatur. Ufff....
Na dzisiaj przygotowałam posta dotyczącego rysowania twarzy z profilu. Na razie będzie krótkie objaśnienie i teoria, ale jest ona niezbędna abyśmy mogli przejść do praktyki. Oczywiście rozwiązań rysowania twarzy takiej a śmakiej jest wiele. Powiem szczerze, że nigdy nie korzystałam z niczego co było powszechnie dostępne.  Jakoś tak się działo, że sama wymyślałam sobie swoje sposoby aby coś prawidłowo narysować. Dlatego też po raz kolejny dzisiaj chcę się z wami podzielić moimi spostrzeżeniami, które na raz następny wykorzystamy w praktyce. 

Ogólne postrzeganie profilu 


Wiele razy sugerowałam podczas rysowania czy malowania, że warto zacząć od ogólnej bryły lub kształtu. Jest to o tyle wygodne, że mając z góry ustalony ogólny zarys np. twarzy nie musimy się obawiać, że w trakcie pracy coś nam się nie zmieści lub coś nam nie wyjdzie. Najgorsze jest kiedy zaczynamy rysować na gotowo z całym dokładnym cieniowaniem, a potem okazuje się że oko nam wyszło nie na tym poziomie co trzeba, nos jest nieco za długi itp. Co wtedy ? Wyrzucić rysunek ? - szkoda naszej pracy, wymazać ? - zostaną ślady, bo nigdy nie jesteśmy w stanie w 100 % wymazać gumką grafitu zwłaszcza tych z gatunku B a jak się gdzieś mocno ołówkiem dociśnie to będzie ślad na amen. Element rysunku wypocony na nowo może i wyjdzie ale praca nie będzie estetyczna. Dlatego przed rozpoczęciem rysowania warto spojrzeć na przedmiot tudzież twarz i określić sobie mniej więcej jej / jego ogólny kształt i co on nam przypomina. W kwestiach twarzy rysowanej z profilu jest wiele możliwości.  Jedną z popularniejszych jest łączenie trójkąta i koła. 


Niestety mnie ta kanciasto geometryczna opcja nie chciała nigdy przypaść do gustu, zwłaszcza że twarz nie ma linii idealnie prostych i idealnie okrągłych.  Dlatego też obrałam sobie inny kształt, który przypomina łezkę lub wachlarzyk. Okrągła część to górna część głowy, dolna - zwężająca się ku jednemu punktowi- to twarz, przy czym miejsce szpicu zawsze będzie wyznaczać bródkę. Zaczęłam ten pomysł wdrażać w życie z czasem udoskonalać określając sobie dokładne umiejscowienie poszczególnych elementów twarzy i jej proporcji. 

Proporcje Twarzy


Aby dobrze wytyczyć sobie proporcje i rozrysować w odpowiednich odstępach poszczególne części twarzy przyjęłam sobie, tak jak przy poprzednich częściach ciała, linie pionowe i poziome. Po uwzględnieniu ogólnego kształtu twarzy z głową, podzieliłam sobie całość na dwie połowy. Jak widać na zdjęciu po prawej, całość mniej więcej składa się z dwóch równych części. Nosa nie uwzględniamy, jako, że wychodzi on poza obręb ogólnej bryły. Środek wyznaczamy sobie tam gdzie wyrasta ze skóry ucho. Początkiem jest nasada nosa ( przy oczach ) a końcem tylna część głowy. Innymi słowy całość bryły możemy sobie podzielić na dwie połowy, stawiając po środku pionową oś, która tym samym wytyczy nam miejsce w którym powinno zaczynać się ucho. 


To były nasze linie pionowe. Teraz czas na poziome, które pozwolą nam umieścić poszczególne części twarzy w odpowiednich proporcjonalnych odstępach i na odpowiedniej wysokości profilu.
  • Całość jesteśmy w stanie podzielić sobie na cztery odcinki z czego trzy dolne to twarz. Są sobie równe.
  • Górny natomiast ponad poziomem twarzy ( zakończony różową linią) może być tej samej długości lub nie. W tym przypadku jest nieco mniejszy od pozostałych. Jak wiadomo kształty głowy bywają różne tak jak i twarzy. Dlatego też jest to nasza wartość zmienna. Cała reszta jest stała. 
  • Głównymi wytycznymi, którymi powinniśmy się sugerować rozmieszczając poszczególne części profilu są : linia czoła ( druga ), linia łuku brwiowego ( trzecia ), linia końcowej nasady nosa ( czwarta ) oraz linia brody ( ostatnia piąta ).  
  • Zwróćcie uwagę, że ucho będzie zawsze na tym samym poziomie co oko i nos. Tak więc zaczynać się będzie mniej więcej na wysokości oka a kończyć wraz z nosem. 

Zarys linii profilu Twarzy


Linia profilu twarzy jest zależna od uwarunkowań genetycznych każdego z nas i przede wszystkim jej kształt zależy także od charakteru danego poszczególnym rasom ludzkim. Ja opieram się głównie na typie rasy Europejskiej, która jest nam bliższa. Natomiast i w tym przypadku nie możemy liczyć na idealny profil, który dopasować można do każdej twarzy. Linie zmieniają się w zależności od tego czy ktoś ma bardziej wypukłe czoło, większy, mniejszy nos. Czy jest on prosty czy bardziej garbaty, czy ma mniejsze usta czy większe. Brodę szpiczastą czy krągłą. Jednak są pewne wytyczne którymi jesteśmy w stanie się wspomagać. 

  • Przede wszystkim ustalając linię brody i jej najbardziej wysunięty ku przodowi punkt, warto zwrócić uwagę gdzie kończą się rzęsy ponieważ będzie to mniej więcej ten sam poziom ( linia fioletowa ).
  • Dolna warga będzie od brody bardziej wysunięta ku przodowi - ale w porównaniu z wargą górną bardziej cofnięta ku twarzy -  i powinna mniej więcej znaleźć się na poziomie łuku brwiowego ( linia zielona ).
  • Górna warga będzie jeszcze bardziej wysunięta ku przodowi od brody i od wargi dolnej jak również od czoła czy też łuku brwiowego. Powinna mniej więcej wytyczać połowę nosa ( linia niebieska ). 
  • Nos będzie najbardziej wysuniętym ku przodowi punktem na twarzy ( linia żółta ). Wystarczy dodać odległość  od brody do wargi górnej - czyli zmierzyć sobie szerokość odcinka od linii fioletowej do niebieskiej i dołożyć jako drugą połowę nosa ( niebieska - żółta ).  
  • Z czołem bywa różnie. Czasem jest na tym samym poziomie co broda, czasem jest bardziej wysunięte, a czasem bywa że bardziej od niej cofnięte. 
UWAGA !!!

Zwracajcie uwagę na niuanse typu : wielkość warg, charakter i długość nosa, kształt brody lub czoła. Może zdarzyć się, że np. ktoś będzie miał większą wargę dolną od górnej, bardziej wysuniętą ku przodowi i wtedy już nie będzie ona na linii z łukiem brwiowym a przed nim.  To bardzo ważne !
Wszystko zależy od indywidualnych kształtów danej twarzy czy rasy. 


 Długości i Szerokości poszczególnych elementów Twarzy

Kolejną kwestią jest jak wyznaczyć sobie odpowiednie długość i szerokości kolejnych części i elementów twarzy. 

Ucho

  • Jak już wcześniej wspomniałam ucho jest łatwo wytyczyć. Jego długość jest równa długości oka i nosa razem wziętych. Zaczyna się z początkiem oka i końcem nosa. 
  • Jego umiejscowienie też już znamy - wyrasta ze środkowej osi pionowej, która dzieli głowę na dwie połowy. 
  • Ale jak określić sobie jego szerokość? To proste. Wystarczy pierwszą połowę głowy podzielić dodatkowo na trzy równe odcinki ( A,B,C ) i obrać długość któregokolwiek z nich. To będzie szerokość naszego ucha ;)  

Oko


  • Poziom oka - przede wszystkim będzie się mieścić w górnej części odcinka środkowego twarzy. Wystarczy podzielić go sobie na dodatkową połowę ( linia fioletowa ). 
  • Ponad to jego wysokość wraz z powiekami dolną i górną będzie wynosić mniej więcej 2/ 3 górnej połowy środkowego odcinka twarzy ( przestrzeń między linią fioletową a szarą ).  


  • Długość oka - łatwo wyznaczyć. Będzie zajmować centralną przestrzeń w odcinku A ( wraz z rzęsami ) z drobnym odstępem od krawędzi.

Nos

  • Szerokość nosa - nosek będzie się zaczynał mniej więcej z początkiem rzęs ( żółta linia ) , czyli nieco przed źrenicą oka. Może także zaczynać się na poziomie linii brody lub nieco przed nią ( zależy od profilu jaki rysujemy ).
  • Długość nosa - to odcinek od dolnej nasady ( przedostatnia linia ) do górnej, która znajduje się na poziomie oczu. 

Usta

  • Kąciki ust będą mniej więcej na tym samym poziomie co źrenica oka ( linia zielona ) 
  • Dolna warga będzie zaczynać się w połowie ostatniego odcinka twarzy ( linia fioletowa ).
  • Górna warga będzie zawsze bardziej wysunięta ku przodowi, dolna cofnięta w kierunku twarzy. 



I ostateczne podsumowanie z czystym zdjęciem byście mogli teraz samodzielnie wszystko przestudiować. 

  • Ogólny kształt twarzy to wachlarzyk lub łezka.
  • Samą twarz można podzielić na równe odcinki : czoło i łuk brwiowy, oko i nos, usta i broda.
  • Ucho zawsze będzie znajdywać się na poziomie i długości oka oraz nosa. 
  • Ucho zawsze będzie zaczynać się mniej więcej w połowie całości głowy. 
  • Usta zawsze będą od brody bardziej wysunięte do przodu, w tym górna warga będzie bardziej wysunięta od dolnej. 
  • Nos - najdalej wysunięty element profilu twarzy. Zaczyna się na poziomie oczu i kończy wraz z dolną częścią ucha.  Jego szerokość to podwójna odległość czubka brody i górnej wargi. 
  • Czoło może znajdować się na linii brody, może być także bardziej cofnięte lub bardziej wysunięte ku przodowi od niej. 

UWAGA !!!

 Im bardziej czoło cofa się do tyłu, tym bardziej usta i broda wysuwają się ku przodowi i na odwrót. 

I to by było na tyle. Naprodukowałam się, mam nadzieję że skorzystacie. Starałam się omówić wszystko jak najdokładniej. ;) Wracam teraz do roboty a wam życzę wszystkiego słonecznego ! :D